|
|
 |
Olympus OM-10
W roku 1978, sześć lat po zaprezentowaniu modelu OM-1, trzy lata po pojawieniu się OM-2, zaprezentowanie modelu OM-10 rozpoczęło równoległą linię aparatów serii OM przeznaczoną dla amatorów. Aby utrzymać cenę na "amatorskim" poziomie kilka funkcji OM-2 zostało usuniętych, lub nie są tej samej, bardzo wysokiej jakości.
Korpus oraz migawka są mniej niezawodne (plastikowe elementy korpusu); lustro powoduje więcej wibracji oraz jest o wiele głośniejsze; pokrętło czasów zostało zastąpione opcjonalnym adapterem manualnym; pokrętło wyboru trybu pracy oraz wprowadzania korekcji ekspozycji jest raczej mało wygodne; ścianka tylna oraz matówka 1-13 są przymocowane na stałe; wizjer jest mniejszy (93% zamiast 97%); brak możliwości podłączenia Motor Drive'a (możliwe podłączenie Windera); brak jest pomiaru światła błyskowego typu OTF (odbitego od powierzchni filmu) - jedynie dostępny pomiar światła "stałego", ale czas ograniczono do 2 sekund.
Modernizacja objęła jednak zastosowanie diod LED zamiast wskazówki wskazującej czas.
W roku 1980 ukazała sie wersja specjalna aparatu, ze ścianką tylną umieszczającą datę na filmie, pod nazwą OM-10 QD.
W roku 1982 na rynku amerykańskim zaprezentowano OM-10 FC. Nie różnił się on niczym od oryginalnego OM-10, jednak sprzedawano go razem z adapterem manualnym (dla OM-10 adapter ten trzeba było zakupić oddzielnie). Był to początek różnego nazywania modeli aparatów w zależności od miejsca sprzedaży (Stany Zjednoczone kontra reszta świata), w celu zwalczania tzw. "szarego importu"
OM-10 często są ofiarami "syndromu klejących się styków", objawia się on przedłużaniem czasu otwarcia migawki w stosunku do zmierzonej wartości w wyniku zabrudzenia stykow olejem z prowadnic migawki. OM-10 o numerach seryjnych powyżej 2.000.000 mają styki przeniesione do przodu, tak samo jak w OM-20, i są pozbawione tej wady.
| Migawka |
płócienna, o poziomym przebiegu, sterowana elektronicznie |
| Zakres czasów migawki |
2 sec - 1/1000, B |
| Pomiar światła |
centralnie ważony, uśredniony |
| Zakres czułości światłomierza |
EV -0.5~18 (ASA 100, 50mm/F1.2) |
| Synchronizacja z lampą błyskową |
1/60 sec, automatycznie ustawiana z lampami serii T |
| Stopka lampy błyskowej |
zmodyfikowana stopka #4 bez kontaktu OTF |
| Sterowanie parametrami ekspozycji |
preferencja przysłony, nastawienie ręczne z adapterem |
| Korekcja naświetlania |
-2 EV do +2 EV ze skokiem co 1/3 EV |
| Wizjer |
wbudowany pryzmat pentagonalny, widoczne 93% obrazu, powiększenie 0,92 @50mm |
Informacje w wizjerze
[ rysunek ] |
12 stopniowa skala czasów otwarcia migawki z wskaźnikami prześwietlenia oraz ładowania lampy błyskowej (z lampami serii T), wskazywane przez diody LED |
| Matówka |
1-13, niewymienna |
| Czułość filmu |
ręczne, zakres 25 - 1600 ASA |
| Transport filmu |
ręczne, możliwość podłączenia Motor Drive'a lub Windera |
| Bagnet |
bagnet Olympus OM, obrót 70° |
| Zasilanie |
dwie baterie SR44 |
| Inne |
samowyzwalacz ok. 12 sec |
| Szerokość |
136 |
| Wysokość |
84 |
| Grubość |
50 |
| Waga |
430 |
| Dostępne kolory |
srebrny, czarny |
| Lata produkcji |
1978 - 1987 |
| Orientacyjna cena w Polsce |
200-500 zł |
|
|
