|
|
 |
Zuiko 100mm f2
Obiektyw ten został wprowadzony do sprzedaży w 1983 roku, razem z drugą generacją korpusów. Ponieważ nie był to najjaśniejszy obiektyw tej klasy na rynku, nie był wizytówką systemu w takim stopniu, jak białe superteleobiektywy, czy 24mm SHIFT, chociaż świetnie by pasował do tej roli. Chociaż nie był najjaśniejszą "setką" na świecie, to i tak bardzo jasną, a miał kilka cech, które do dziś są wyjątkowe.
Układ optyczny tego obiektywu jest skomplikowany, jak na tę klasę. Składa się on 7 soczewek, w 6 grupach, w tym jedną ze szkła o niskiej dyspersji. Podobno to pierwszy obiektyw o ogniskowej poniżej 180 mm, w którym zastosowano taką soczewkę. Poza tym obiektyw jest wyposażony w układ typu "Floating Element", dzięki czemu minimalna odległość przedmiotowa wynosi tylko 70 cm.
Tak skomplikowany układ optyczny sprawia, że jest to obiektyw wyjątkowo ceniony za jakość obrazu.
Kolejną zaletą tego obiektywu, a może najważniejszą, z praktycznego punktu widzenia, jest jego wbudowana osłona przeciwsłoneczna.
Główna wada tego obiektywu jest prostą konsekwencją jego skomplikowanej konstrukcji. Mimo stosunkowo niedużych rozmiarów obiektyw waży ponad pół kilo, a więc tyle co przeciętna dwusetka.
|
| Ogniskowa |
100mm |
| Kąt widzenia |
24° |
| Soczewki / grupy |
7-6 |
| Przysłona |
Auto |
| Zakres przysłon |
2-22 |
| Minimalna odleglość ostrzenia |
0,7 m |
| Waga |
520g |
| Długość |
72mm |
| Średnica |
70mm |
| Osłona przeciwsłoneczna |
wbudowana |
| Mocowanie filtrów |
gwint 55mm |
| Inne |
Szkła typu ED |
Lata produkcji
(na podstawie katalogów) |
11.1982-1996 |
|
|
