|
|
 |
Zuiko Zoom 75-150mm f4
Na początku systemu OM był to jedyny zmiennoogniskowy obiektyw Zuiko. Jego konstrukcja wywodzi się z obiektywów produkowanch jeszcze do systemu PenF.
Obiektyw ten ma bardzo wygodny, choć niespotykany zakres ogniskowych. Dzięki temu jest to obiektyw mały i lekki, a równocześnie jeszcze nie tak ciemny aby było to uciążliwe.
Poza tym do tego obiektywu stosuje się filtry o średnicy 49mm. To jedna z największych zalet obiektywów Zuiko. Można mieć cały system, od 21 do 200 mm z jednym rozmiarem filtrów.
A dzięki 75 - 150 mm można mieć od 21 do 150 mm, z jednym rozmiarem filtrów i żaden obiektyw nie będzie ciemniejszy niż 4!
W latach siedemdziesiątych był to obiektyw posiadający szereg unikalnych zalet, które zostały przejęte przez inne obiektywy zmiennoogniskowe systemu.
Po pierwsze był to obiektyw o stałym świetle. Wraz ze zmianą ogniskowej przysłona po prostu płynnie przymyka się tak, aby rzeczywisty otwór względny obiektywu był taki, jak ustawiony.
Po drugie był to obiektyw naprawdę dobrze skorygowany, dający bardzo ostre obrazy. Niestety taka jakość przy technologii lat 60-tych i 70-tych oznaczała, że układ optyczny musiał być bardzo skomplikowany - obiektyw jest zbudowany aż z 15 soczewek.
Konsekwencje są oczywiste - na każdej powierzchni następują odbicia. Obiektyw wprawdzie rysuje bardzo ostro, ale jest mało kontrastowy. Jest to bodaj jedyny, (a przynajmniej jeden z niewielu) obiektyw Zuiko, któremu naprawdę przydałyby się wielowarstwowe powłoki przeciwodblaskowe.
Gdzieś między 87 a 92 rokiem wycofano z produkcji połowę zmiennoogniskowych obiektywów Zuiko, a wśród nich i 75 - 150 mm.
|
| Ogniskowa |
75-150mm |
| Kąt widzenia |
32-16° |
| Soczewki / grupy |
15-11 |
| Przysłona |
Auto |
| Zakres przysłon |
4-22 |
| Minimalna odleglość ostrzenia |
1,6 m |
| Waga |
440g |
| Długość |
115mm |
| Średnica |
63mm |
| Osłona przeciwsłoneczna |
wbudowana |
| Mocowanie filtrów |
gwint 49mm |
Lata produkcji
(na podstawie katalogów) |
1972-01.1987
brak danych z lat 1988-1991 |
|
|
